Parkwachters XXL

National Park Service, hoeders van het nationale erfgoed!

Wie kent ze niet, de bekende Nationale Parken als Yellowstone en de Grand Canyon. Alles bij elkaar zijn 58 nationale parken aangewezen als beschermde gebieden van bijzondere waarde. Tel daarbij de monumenten die onder de dienst vallen, van het Lincoln Memorial in Washington tot Mount Rushmore in South Dakota, en je hebt een beheerder van nationaal erfgoed die wereldwijd uniek in soort en omvang is.

De National Park Service (NPS) is een Amerikaans federaal agentschap dat belast is met het beheer van alle nationale parken, verschillende nationale monumenten en een aantal andere eigendommen. Dus van het Vrijheidsbeeld tot de natuurparken in het westen, tientallen miljoenen toeristen bezoeken jaarlijks wel een of meerdere objecten van de National Park Service.

Het agentschap werd op 25 augustus 1916 door het Amerikaanse Congres opgericht en valt onder het ministerie van Binnenlandse Zaken. Er werken zo’n 22.000 werknemers bij de National Park Service, die 397 “eenheden” beheren, waarvan 58 nationale parken.

Oorspronkelijk werden de nationale parken en monumenten afzonderlijk beheerd, onder het toezicht van het ministerie van Binnenlandse Zaken. De roep om een onafhankelijk agentschap dat die gebieden zou beheren werd geleid door Stephen Mather, een zakenman en natuurbeschermer, en J. Horace McFarland. Met de hulp van journalist Robert Sterling Yard organiseerden zij een publiciteitscampagne bij het ministerie. Ze schreven verschillende artikelen waarin ze de landschappen in de parken en de mogelijkheden voor onderwijs en recreatie aanhaalden. De campagne bleek succesvol en op 25 augustus 1916 gaf president Woodrow Wilson zijn goedkeuring voor de oprichting van de National Park Service. Stephen Mather werd de eerste directeur van het nieuwe agentschap.

In 1934 werd er een reeks van tien postzegels uitgebracht om de hervorming en uitbreiding van de National Park Service te herdenken.

President Herbert Hoover ondertekende op 3 maart 1933 de Reorganization Act, een wet die de president de toestemming gaf om de uitvoerende macht van de Amerikaanse overheid te hervormen. Het was de volgende president, Franklin Delano Roosevelt, die er later dat jaar voor het eerst gebruik van maakte. Roosevelt zorgde ervoor dat de historische herdenkingsplekken van de Amerikaanse Burgeroorlog, die tot dan door het ministerie van Oorlog beheerd werden, onder de jurisdictie van de National Park Service kwamen. Tegelijkertijd werden ook de nationale monumenten, daarvoor een onderdeel van het ministerie van Landbouw, en de parken in en rond de hoofdstad Washington, DC aan de National Park Service toegewezen.

In 1951 werd Conrad Wirth directeur van de Service en hij zorgde ervoor dat de bezoekersfaciliteiten in de parken aan de eisen van het publiek voldeden. Na de Tweede Wereldoorlog zagen de nationale parken een expansieve groei in bezoekersaantallen, wat de druk op de natuur en de bezoekersfaciliteiten opdreef. Om dat te verhelpen, startte Wirth met de steun van president Dwight D. Eisenhower in 1952 het Mission 66-programma, een tienjarig plan om de parkfaciliteiten verder uit te breiden en te vernieuwen voor de vijftigste verjaardag van de National Park Service.

In 1966, wanneer de Service vijftig werd, begon men er de nadruk op te leggen dat de parken toegankelijk moesten zijn voor zo veel mogelijk bezoekers. Directeur George Hartzog begon tevens met de creatie van National Lakeshores en National Recreation Areas, die veel bezoekers konden trekken en zo de druk op de eigenlijke nationale parken konden verlichten.

Meer info via www.nps.gov

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com