Problemen bij de Democraten

Terugkijkend op het afgelopen half jaar mag geconstateerd worden dat Nancy Pelosi de grootste verliezer is in het politieke bedrijf in Washington. Dat vloeit voort uit vijf constateringen gedaan door de journalist Gabor Steingart.

Door amateuristisch gestuntel moesten we dinsdagochtend lang wachten op de uiteindelijke uitslag van de Democratische voorverkiezingen die maandag 3 februari in de Amerikaanse staat Iowa plaatsvonden. Bij de Republikeinen won President Trump met 97,1% van de stemmen.

Deze valse start bij de Democraten is symptomatisch voor de toestand van de Democraten in maand twee van het zo belangrijke verkiezingsjaar 2020.

Meest prominente verliezer is dus Nancy Pelosi. Als voorzitster van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden de hoogste Democraat in functie. Zij is eerstverantwoordelijke voor de huidige toestand van de partij en heeft het verzuimd om richting te geven aan de partij en de zich daarbinnen afspelende processen.

Official portrait of Speaker of the House Nancy Pelosi, photographed January 11, 2019 in the Office of the Speaker in the United States Capitol.

Het zijn vooral vijf feiten die men haar verwijten kan.

Impeachment

Op de Eerste plaats is ze ondanks twijfels onder druk van de linkervleugel van de partij gestart met de impeachment procedure tegen President Trump. Een zaak waarvan vanaf het begin vaststond dat zij niet te winnen was. Niet één Republikeinse Senator heeft zij kunnen overtuigen om met de Democraten mee te stemmen voor het afzetten van de president. Een flinke politieke nederlaag voor Pelosi en haar partij.

Biden

Op de tweede plaats heeft zij met de impeachment procedure de deur wagenwijd open gezet voor nader onderzoek en daarmee samenhangende aandacht in de media voor de rol die vader en zoon Biden nu werkelijk gespeeld hebben in Oekraïne. Feit is immers dat zoon Hunter Biden zeer lucratieve zakelijke contracten kon afsluiten en fraaie posities kon verwerven in Oekraïne in een periode dat vader Joe Biden Vicepresident was onder Obama en onder andere verantwoordelijk was voor de relaties met de Oekraïne. Trump verheugt zich hier al op.

Joe Biden

Inhoudelijke vernieuwing

Op de derde plaats heeft Nancy Pelosi in haar ijver om Trump te bestrijden verzuimd de Democratische Partij te bewegen tot inhoudelijke en programmatische vernieuwing. Hierdoor het speelveld over latend aan de linkervleugel rond de Squad en de door het partij establishment ongewenst presidentskandidaat Bernie Sanders. Welbeschouwd is de opzet voor een nationale ziekteverzekeringswet door Hillary Clinton tijdens het presidentschap van haar man de laatste inhoudelijke vernieuwing. En dat is inmiddels ruim 20 jaar geleden.

Voorverkiezingen

Op de vierde plaats is elke vorm van regie over de voorverkiezingen haar ontglipt. Het begon al met het onmogelijke aantal van 28 kandidaten als uitdager van President Trump. Daarvan zijn er nog steeds elf over, waarvan vier in een nek-aan-nek race verwikkeld zijn. Hoe langer dit onderlinge gevecht duurt hoe moeilijker het wordt om in het najaar de partij als gesloten blok achter de uiteindelijke kandidaat te krijgen. De Democraten hebben het wel over diversiteit, maar aan de overgebleven kandidaten is dat niet of nauwelijks te zien. Kansrijke nieuwkomers zoals Texaan Beto O’Rourke hebben afgehaakt. Of worden zoals in het geval van de Hawaiiaanse Tulsi Gabbard door het partij establishment (Hillary Clinton) onderuit gehaald. Over blijven twee stokoude blanke grijze mannen. En of Biden danwel Sanders in staat zijn brede groepen naar de stembus te krijgen mag worden betwijfeld.

Wie kan Trump verslaan?

Op de vijfde plaats heeft de Democratische partij geen idee welke kandidaat een serieuze bedreiging kan vormen voor Trump bij de verkiezingen in november. Zowel in Amerika als daarbuiten ondervindt Donald Trump om uiteenlopende redenen veel weerstand. Maar het lukt de Democraten niet om deze weerstand te kanaliseren en om te zetten in politieke winst voor de partij. Zelfs de veelbesproken winst bij de Midterm verkiezingen in november 2018 blijkt bij nadere analyse toch maar zeer mager te zijn geweest. Na de bevlogen periode onder Barack Obama (“Change and Hope”) zien we nu een bleke Democratische partij met een zeer matige uitstraling.

Als al iemand in staat is Trump te verslaan is het miljardair Michael Bloomberg. Deze outsider in de presidentsrace en voormalig burgemeester van New York stond nooit op het wensenlijstje van Pelosi en de partijbonzen. Bloomberg besteedt veel eigen geld aan zijn campagne. Dat heeft weer tot weerstand van Bernie Sanders geleid. “You can’t buy the presidency”. Maar een tweestrijd Trump – Bloomberg zou in ieder geval nog een race met open einde betekenen. En dat kun je nu, in februari 2020, van al die andere Democratische kandidaten beslist niet zeggen.

Official portrait of President Donald J. Trump, Friday, October 6, 2017. (Official White House photo by Shealah Craighead)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com