Black is King

De felle discussies en demonstraties rond ras en discriminatie, na de dood van George Floyd in Minneapolis, duren nu al enkele maanden in deze ongekende hevigheid. Niet alleen in de Verenigde Staten, maar ook in andere delen van de wereld, met name ook in Europa.

Blanken worden zodanig in de verdediging gedrukt dat van mensen met een donkere huidskleur meer getolereerd wordt dan van mensen met een lichte huidskleur.

De superster Beyoncé bijvoorbeeld scoort met haar visuele album Black is King. Een lofzang op Afrika en het zwarte ras. Stel dat een blanke superster een album met de titel White is King uit zou brengen om daarmee Europa en het blanke ras te verheerlijken. De wereld zou te klein zijn om aan de verontwaardiging plaats te bieden. Maar van Beyoncé wordt het gepikt.

Zoals we ook op kledingstukken en elders al jaren de leus Black is beautiful tegenkomen. Geen problemen mee natuurlijk. Maar wederom, als de leus White is beautiful ergens zou verschijnen zijn de beschuldigingen van racisme niet van de lucht.

In het Amerikaanse Congres (Senaat en Huis van Afgevaardigden) bestaat de Congressional Black Caucus. Dit is een commissie waarin Afrikaans-Amerikaanse leden van de senaat en het huis zitting hebben. Hierin wordt samengewerkt op terreinen die voor zwarte Amerikanen van belang zijn. Ook hier is niet het probleem dat samengewerkt wordt om voor de achterban iets te bereiken. Maar als een Congressional White Caucus zou worden gevormd, wat dan? Beschuldigingen van racisme uiteraard!

Racisme is fout en dient bestreden te worden. Elk mens is in zijn of haar uniciteit gelijkwaardig. Maar bovenstaande voorbeelden zijn toch echt wel gevallen waarin met twee maten gemeten wordt. En dat is jammer.

Opinie artikel ingezonden door Wil Smeets.

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com