Het ongelijk van Titia Kanbier

In Elsevier Weekblad stond op 10 oktober een essay van Jelte Wiersma onder de titel ‘Zonder Amerika geen vrijheid’. Hierin beschrijft Wiersma de goede betrekkingen sinds de bevrijding 75 jaar geleden en het belang van Amerika op het wereldtoneel voor vrijheid en democratie. Veel lezers reageren positief en instemmend. Maar het artikel was schijnbaar tegen het zere been van ene Titia Kanbier uit Den Haag.

Zij reageert met de bekende opgewarmde argumenten die ter linkerzijde tot treurnis toe te horen zijn. Marshallplan was eigenbelang, roofkapitalisme, extreme rijk-armpolarisatie etc. Vervolgens doet zij omfloerst een poging om vanuit Europees perspectief Amerika op een hoop te vegen met Rusland en China. Je moet maar durven. De Amerikaanse samenleving en politiek zijn niet perfect, maar waar is dat wel het geval? Amerika is in ieder geval een democratie met een vrije pers en een land met respect voor mensenrechten. En van al deze punten is in Rusland nauwelijks en in China absoluut geen sprake.

Het in een adem noemen van Amerika, Rusland en China is op zijn zachtst gezegd nogal dom.

Kanbier sluit af met de opvatting dat Europa niet in dankbaarheid moet blijven kronkelen voor Uncle Sam. Daar is geen sprake van en Amerika verwacht dat ook helemaal niet van bondgenoten. Wel transatlantische samenwerking met een gelijk speelveld. Samen optrekken ter verdediging van vrijheid, democratie en vrije handel.

Maar voor sommige ongenuanceerde schreeuwers gaat dat te ver natuurlijk.

Wil Smeets

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com